Filozofia firmy


Mając na uwadze wysoką jakość produktów, jak również zadowolenie i satysfakcję konsumentów i pracowników firma Bahlsen Polska kieruje się w swojej działalności zasadą ciągłego doskonalenia. Wprowadzony w roku 2005 program BDP – „Bahlsen doskonalmy przyszłość” ma na celu ciągłe, oparte na japońskiej filozofii Kaizen ulepszanie wszelkich aspektów działalności firmy. Jego podstawą jest zaangażowanie pracowników w poszukiwanie wszelkiego rodzaju usprawnień i twórczych rozwiązań mających na celu skrócenie czasu realizacji pracy, poprawę jakości oraz eliminację marnotrawstwa.
Program realizowany jest m.in. za pomocą projektów takich jak np. 5S (Selekcja, Systematyka, Sprzątanie, Standaryzacja, Samodyscyplina). Jest to fundament, na którym budowane są nowe standardy i doskonalona jakość wyrobów. Ponadto regularnie realizowane „Mapowanie Przepływu Wartości” (MPW) dostarcza pracownikom firmy Bahlsen wiedzy na temat potrzeb klientów oraz jest swoistym
drogowskazem dla Grup Rozwiązywania Problemów (GRP), dla których każda opinia konsumentów jest cenną wskazówką. Również od 2005 roku firma Bahlsen Polska corocznie audytowana jest przez jednostkę certyfikującą SGS według standardów IFS i BRC. Międzynarodowe Standardy Żywności IFS (International Food Standard) i BRC (Global Standard Food) mają na celu zapewnienie bezpieczeństwa produkcji i jakości produktów żywnościowych oraz ich zgodności z wymaganiami prawnymi

Podczas audytu w roku 2015 zakłady produkcyjne Bahlsen Polska zostały oceniono następująco:

Skawina: IFS -  98,30%, BRC - A
Jawornik: IFS - 98,78%, BRC - A

A  -  pełna zgodność z kryteriami standardu (20 punktów)











Gwarancja Jakości Krakuski
Do produkcji artykułów   żywnościowych często wykorzystywane są tzw. dodatki do żywności. Zgodnie z Rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1333/2008 z dnia 16 grudnia 2008  w sprawie dodatków do żywności, „dodatek do żywności oznacza każdą substancję, która w normalnych warunkach ani nie jest spożywana sama jako żywność, ani nie jest stosowana jako charakterystyczny składnik żywności, bez względu na swoją ewentualną wartość odżywczą, której celowe dodanie, ze względów technologicznych, do żywności w trakcie jej produkcji, przetwarzania, przygotowania, obróbki, pakowania, przewozu lub przechowywania powoduje, lub można spodziewać się zasadnie, że powoduje, iż substancja ta lub jej produkty pochodne stają się bezpośrednio lub pośrednio składnikiem żywności.”  W rozporządzeniu tym zawarta jest również lista substancji, które nie są uważane za dodatki do żywności są to m.in. substancje, które stosowane są w celu żywieniowym, jak substytuty soli, witaminy i minerały. Jako dodatek do żywności nie są uważane również środki spożywcze, które mogą być stosowane ze względu na ich funkcję technologiczną, takie jak chlorek sodu czy szafran.
Wszystkie substancje dodatkowe do żywności muszą spełniać kryteria zawarte w odpowiednich przepisach prawa żywnościowego. Zacytowane powyżej rozporządzenie
podaje 26 kategorii substancji dodatkowych. Wśród nich są między innymi barwniki i substancje konserwujące.
Barwniki są to substancje nadające lub przywracające żywności barwę. Ta kategoria dodatków do żywności obejmuje naturalne składniki żywności i naturalne źródła, które w normalnych warunkach nie są same spożywane jako żywność lub nie są stosowane jako typowe składniki żywności. Barwnikami są preparaty uzyskane ze środków spożywczych i innych jadalnych surowców naturalnych poprzez fizyczną lub chemiczną ekstrakcję, której efektem jest selektywna ekstrakcja pigmentów względem składników odżywczych lub aromatycznych. Barwniki podobnie jak wszystkie pozostałe dodatki do żywności spełniają wiele funkcji  w środkach spożywczych m.in.:

- przywracają pierwotny wygląd zewnętrzny żywności, której barwa uległa zmianie w wyniku przetwarzania, przechowywania, pakowania i dystrybucji, co spowodowało ewentualne zmniejszenie możliwości zaakceptowania jej wyglądu zewnętrznego,
- powodują, że żywność staje się wizualnie bardziej atrakcyjna,
- nadają barwę żywności, która w przeciwnym razie byłaby bezbarwna

Substancje konserwujące są to substancje, które  dodawane są do żywności, aby zapobiec jej psuciu się na skutek rozwoju bakterii, pleśni, grzybów i drożdży. Takiemu samemu celowi służą też różne fizyczne metody obróbki żywności np. mrożenie, suszenie wędzenie, pasteryzacja czy też sterylizacja. Ponadto substancje konserwujące mogą uniemożliwić lub opóźniać w żywności niekorzystne zmiany sensoryczne takie jak zmiana koloru, smaku lub tekstury. Zastosowanie substancji konserwujących w porównaniu z innymi wyżej wymienionymi metodami w mniejszym jednak stopniu narusza i zmienia charakter artykułu żywnościowego. Dzięki swoim właściwościom substancje konserwujące pomagają dłużej utrzymać świeżość produktu.
Stosowanie wszystkich substancji dodatkowych jest ściśle regulowane przez przepisy prawa żywnościowego.

Opracowano na podstawie:
1. Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1333/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie dodatków do żywności (Dz. UE L 354 z 31.12.2008 str. 16-33)
2. Rozporządzenie ministra Zdrowia z dnia 22 listopada 2010 r. w sprawie dozwolonych substancji dodatkowych (Dz. U. 2010 nr 232 poz. 1525 wraz z późniejszymi zmianami)
3. Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 23 grudnia 2010 r. w sprawie specyfikacji i kryteriów czystości substancji dodatkowych (Dz. U. 2011 nr 2 poz. 3 wraz z późniejszymi zmianami)
4. www.fda.gov

















IFS International Food Standard

Bahlsen - Skawina

Plik PDF (0,63MB)




BRC Global Standard for Food Safety

Bahlsen - Jawornik

Plik PDF (0,64MB)

BRC Global Standard for Food Safety

Bahlsen - Skawina

Plik PDF (0,63MB)